சாமியாட்டம் – கேபிள் சங்கர்

மூத்த பதிவரும், பத்திரிக்கையாளருமான யெஸ்.பாலபாரதியின் முதல் சிறுகதை தொகுப்பு இந்த சாமியாட்டம். இதற்கு முன்னால் இவர் அரவாணிகளைப் பற்றிய நாவல் ஒன்றையும் எழுதியிருக்கிறார். மொத்தம் பன்னிரெண்டு சிறுகதைகளை அடங்கிய இந்த தொகுப்பு 2003 –2011 வரை இவர் எழுதிய சிறுகதைகளின் மொத்தமாம்.  உட்காந்து எழுதியிருக்காரு போல. பாலபாரதியுடன் பேசி பழகியவர்களுக்கு, கதை வாசிக்கையில் அவரின் குரலில் கேட்பதை தவிர்க்க முடியாது. அவ்வளவு கம்பீரமான குரல் மனுஷனுக்கு. சிரித்தால் ப்ரம்ம ராட்ஷசன் போலச் சிரிப்பாரு. சரி.. நாம கதைகளுக்கு வருவோம்.

1. கோட்டி முத்து.மனநிலை பிழன்றவனோ என்று யோசிக்க வைக்கும் கேரக்டர். இம்மாதிரியான ஆட்கள் ஊருக்கு ஒருத்தர் நிச்சயம் இருப்பார்கள். தனக்கென்று யாருமில்லாமல் ஊருக்காக நேர்ந்து விட்ட ஆளாக சுற்றியலையும் இவனைப் போன்றவர்களின் முடிவு என்னவாக இருக்குமோ அது போலவே தான் இவன் முடிவும் இருக்கிறது.

மும்பையில் பள்ளியில் படிக்கும் ஜெயா என்கிற மாணவியின் கதை. பாலியல் ரீதியாய் பாதிக்கப்படும் அப்பெண்ணின் மன உணர்வுகளை, அந்நிகழ்வை தைரியமாய் எதிர் கொள்வதைப்  பாரதியின் பாட்டோடு இணைத்து சொல்லிய கதை. ஒரு பக்கத்தில் நடந்த சம்பவத்துக்கு மூன்று பக்கம் மும்பையில் இட்லி விற்று பிழைப்பை நடத்தும் ஒரு அடிமட்ட தொழிலாளியின் பொருளாதாரப் பின்னணி பற்றி சொல்லியிருப்பது சுவாரஸ்யம் என்றாலும்.. கதைக்கு தொடர்பில்லாததால் ஒட்டவில்லை.

இத்தொகுப்பில் எனக்கு பிடித்த கதையிது. பிழைப்புக்காக மிக்கி மவுஸ் உடுப்பை மாட்டிக் கொண்டு, தன் மச்சினன் வந்திருப்பதால் கொஞ்சம் அட்வான்சும், ஒரு நாள் லீவும் கேட்டு விட வேண்டுமென்ற மனைவியின் கட்டாயத்திற்கு உட்பட்டு முதலாளிக்கும், மனைவிக்குமிடையே மாட்டிக் கொண்டு அலையும் ஒரு சாதாரணனின் கதை. ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை அவனூடே பயணிக்க வைக்கும் எழுத்து.

ஆரம்பித்த வேகத்தில் ஒரு ஹாரர் சிறுகதையோ என்று எண்ண வைத்தாலும், முடிவு இப்படித்தானிருக்கும் என்று ஊகிக்க முடிந்த கதை.

குடிக்க தண்ணியில்லாமல் வாடும் மக்கள் வாழும் ஊரில் பெப்ஸி நுழைந்திருப்பதைப் பற்றி கதை. இதிலும் கடைசி பக்கத்திற்காக மூன்று பக்கம் விவரணைகள்.

மும்பையில் குடும்ப வறுமைககாக இட்லி பக்கெட்டை தூக்கியலையும் சிறுவனின் கதை. இம்மாதிரியான சிறுவர்களின் வாழ்கையைப் பற்றியும், அவர்களின் ஏக்கங்களையும் பளிச்சென முகத்தில் அறைந்தார் போல சொல்லியிருக்கிறார்.

வழக்கமாய் கிராமத்து மக்களிடையே புழங்கும் பேய்க் கதைகளும், அதை மிகைப்படுத்திச் சொல்லும், ஆட்களைப் பற்றியுமான கதை. எதிர்பார்த்த முடிவு.

நிலாவுல யாரு உக்காந்திருக்காங்க? என்று அப்பாவிடமோ அம்மாவிடமோ சிறு வயதில் கேட்டால் அங்க ஒரு ஆயா வடை சுட்டுக் கொண்டிருப்பாள் என்று சொன்னதை நாம் வளரும் வரையில் நம்பிக் கொண்டிருப்போம். அது போல சவ ஊர்வலத்துடன் ஏன் பொரியையும், சில்லறைக் காசையும் போடுகிறார்கள் என்று கேட்டதற்கு கிடைத்த பதிலை நம்பியிய பாண்டி என்கிற சிறுவனைப் பற்றிய கதை. கனவுகளில் ஆரம்பித்து, சட்டென ஃப்ளாஷ்பேக்குக்கு போய், விழித்த ஒரு வரியில் நிஜத்துக்கு வந்த ஸ்டைல் அசத்தல். கதை முடிந்த பின்னும் வாலாய் அதை விளக்குவது கொடுக்க வேண்டிய இம்பாக்டை கொடுக்காமல் விட்டு விடுகிறது.

புத்தகத்துக்கான தலைப்புக் கதை. ஊரில் சாமியே ஆனாலும் தலித்துகளை இன்னும் புறக்கணிக்கிறார்கள் என்பதை கடைசி ஒரு வரியில் சுளீரென்று சாட்டையில் அடித்தாற் போல் சொல்லிய கதை.

ஆட்டோ ட்ரைவர் ஒருவரின் மூத்த மகளுடய வரதட்சணை ப்ரச்சனையை மையமாய் வைத்த நிதர்சன கதை. இதன் முடிவை பெரும்பாலானவர்களுக்கு புரிந்தாலும் ஒத்துக் கொள்ள மாட்டார்கள். இண்ட்ரஸ்டிங்

மகனை தேடியலையும் தம்பதிகளின் நம்பிக்கையை பற்றிய கதை. நல்ல கதை. இரண்டு ட்ராக்குகளில் பயணிக்கிறது. இதிலும் கதையை மீறிய விஷயங்கள்.

இயந்தரமயமாகிவிட்ட நகர வாழ்க்கையில் மனிதத்தன்மையே இல்லை என்று நினைத்தவனுக்கு சடுதியில நடக்கும் ஒர் நிகழ்வு மூலமாய் இல்லை என்பதை  உணர்த்தும் ஈரமுள்ள கதை.

எல்லா கதைகளும் மும்பை, ராமேஸ்வரம் அதனைச் சுற்றியே சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பெரும்பாலான கதைகளில் ஒரு கட்டுரைத்தன்மை இருப்பது கதை படிக்கும் சுவாரஸ்யத்தை குறைக்கிறது. அதே போல ஒவ்வொரு கதையிலும், கதை மாந்தர்களின் வேலை, அவர்களின் வாழ்க்கை நிலை, போன்றவற்றை எல்லாம் சொல்லிவிட்டுத்தான் கதைக்கே வருகிறார். அது எல்லாக் கதைகளுக்கு தேவையில்லை என்று எனக்கு படுகிறது. ஆனால் அதே விவரங்கள் கதையை மீறி நமக்கு பல விஷயங்களை அளிக்கவும் செய்கிறது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.