காது குத்தல் அல்லது காதணி விழா

எட்டாம் வகுப்பு படிக்கும் போது கோடை விடுமுறையில் போய் வந்த சுற்றுலா பற்றிய கட்டுரையை எழுதச்சொன்னார்கள். எல்லோரும் தாங்கள் போய் வந்த வெளியூர் பயணம் குறித்து எழுதினார்கள். அதில் அநேகரும் தாய்மாமன் வீட்டுக்கு போய் வந்த்தைப் பற்றியே எழுதி இருந்தார்கள்.  நான் மட்டும் மற்றவர்களை வேடிக்கை பார்த்தபடி இருந்தேன். ஏனெனில் எனக்கு எந்த தாய்மாமனும் இல்லை.

என் அம்மாவுடன் பிறந்தவர்கள் மொத்தம் எட்டு பேர் அதில் ஒரு தங்கை. மற்றது எல்லாம் அண்ணன்மார்கள். ஆறு மாமாக்கள் எனக்கு இருந்திருக்கிறார்கள். ஆம்.. இருந்திருக்கிறார்கள்.., நான் பிறக்கும் முன்னே.. அவர்களின் இளவயதில் ஒவ்வொருவராக அம்மை, டைபாய்டு என்று நோவில் விழுந்து மாண்டு போனார்களாம் அடிக்கடி அம்மை சொல்லி வருத்தப்படுவார். என்னுடன் பிறந்தவர்களில் இரண்டொரு பேருக்கு மட்டும் தான் தாய்மாமன் மடியில் அமர்ந்து காதுகுத்தும் வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது.  தாய் மாமன் என்று சொல்லிக்கொள்ளும்படி யாரும் இல்லாதது எனக்கு அப்போது பெரிய வருத்தமாக இருந்ததில்லை.

ஆனால்.. எனக்கு இதை எங்க மாமா வாங்கி தந்தார்.. என்று ஒவ்வொரு பொருளையும் உடன் படிக்கும் நண்பர்கள் வந்து காட்டும் போது, ச்சே.. ஒரு மாமாவாவது உயிரோடு இருந்திருக்கலாம் என்று தோணியதுண்டு.

கருப்பையா என்பவரைத் தான் நாங்கள் எல்லோரும் ’மாமா’ என்று உரிமையோடு அழைத்திருக்கிறோம். அவர் எங்களுக்கு சொந்தம் கிடையாது என்ற போதிலும் எங்கள் அப்பாவின் நண்பர். அப்பாவின் அடிக்கு பயந்து குறைந்த மதிப்பென்கள் பெறும் போதெல்லாம்..பிராகரஸ் ரிப்போர்ட்டில் கூட அவரிடம் கையெழுத்து வாங்கிக் கொடுத்திருக்கிறேன் நான்.

ராமேஸ்வரம் பக்கமெல்லாம் காதுகுத்துக்கு கண்டிப்பாய் கிடாய் வெட்டு நடக்கும். அவரவர் வசதிக்கு ஏற்ப கிடாய் எண்ணிக்கை உயரும். அதே போல பந்தியில் ‘கப்’ அடிக்கும் போது.. இலையின் முன் உட்காந்திருப்பவரின் நெருக்கம் (தகுதி, சொந்தம் என எல்லாம் அடங்கும்) அறிய,  இலையில் விழும் சதை துண்டம், எலும்பு துண்டத்தை வைத்து கணக்கிட்டுக் கொள்ளலாம்.

உடன் படித்த நண்பன் ஒருவன் வீட்டில் அவனது கடைசி தம்பியின்  காதுகுத்து நிகழ்ச்சியில் சின்ன தாய்மாமனை சரியாக மதிக்காத்தால்.. கிடாய்யோடு மனிதர்களும் வெட்டிக்கொண்டார்கள். பின் காவல் நிலையத்திற்கும், அரசு மருத்துவமணைக்கும் ஓடியது சொந்தங்கள். இத்தனை களோபரங்களுக்குப் பிறகும் பந்தியோ, மொய் வசூலிப்பதோ நிற்கவில்லை என்பதும் நினைவில் உள்ளது.

என் பெரியக்காவின் மகனுக்கு எனது பெரியண்ணன் மடியில் வைத்து காது குத்தினார்கள். சொந்த பந்தங்கள் புடைசூழ.., தாய்மாமன் மடியில் இருந்தான் மருமகன். அவனிடம் பேச்சுக்கொடுத்தபடியே இருந்தார் காதுகுத்துபவர். வயதானவர் என்பதால் அவரின் முகத்தையே பார்த்தபடி சிரித்துக்கொண்டிருந்தான் மருமகன். தேன் நிப்பில், வாழைப்பழம், கற்கண்டு, சாக்லேட் என நிறைய இனிப்பு வகைகளை அவன் முன்னால் ஒரு தட்டில் வைத்திருந்தார்கள்.

பேச்சினூடாக திண்பதற்கு இனிப்பு வகையைக் கொடுத்ததும் அதனை சப்புக்கொண்டிக் கொண்டிருக்கும் போதே.. அண்ணன் கண்களால் ஜாடை காட்ட.. கையிலிருந்த கூர்மையையான ஊசி போன்றதொரு சாதனத்தால் போட்டார் ஓட்டை. பாவம் குழந்தையின் அலறல் மண்டபத்தின் வெளியேயும் கேட்டது. ஒரு காது குத்தியாகிவிட்டது. இரண்டாவது காது குத்துவதற்குள் பெரிய களோபரமே நடந்த்து. வலது காதில் ஒர் ஓட்டையும் இடது காதில் இரண்டு ஓட்டையுமாய் அந்த காதணிவிழா இனிதே நடந்து முடிந்தது.

அதன் பின் அக்கா ஊரில் இருந்த ஒருவாரகாலமும் மருமகன் பெரியண்ணின் பக்கம் போகவே இல்லை என்பதும், அவரைக் கண்ட மாத்திரத்திலேயே வீறிட்டழுததும் தனிகதை.

என் பையனுக்கும் ஒரு தாய்மாமன் உண்டு. ஆனால்.. அவரின் முகம் எனக்கே நினைவில்லை. அப்படி தான் எங்கள் உறவு அவருடன்.  கனிவமுதனுக்கு காதுகுத்தலாம் என்று நாங்கள் முடிவெடுத்ததும், கன்ஷாட் மூலம் காது குத்துவது என்பதில் உறுதியாக இருந்தோம். கடந்த வாரத்தில் ஒரு நாள் வீட்டில் வைத்தே காது குத்துவது என்று முடிவு செய்தவுடன்… துணைவியாரே தன் தோழியர் சிலரை அழைத்திருந்தார். எங்களிருவருக்கும் பொதுவான தோழர்களிலும் அருகிலிருக்கும் சிலரை மட்டும் அழைப்பது என முடிவு செய்தோம். பின்ன நடுராத்திரி ஏழு மணிக்குன்னா, யாரு வருவா? (நமக்கெல்லம் விடியிறதே காலை 10மணிக்குத்தானே?)  அவர்களில் நம்ம நந்தாவும் அவரது அண்ணன் நரேஷும் அடக்கம்.

சூளை மேட்டில் ஒரு பியூட்டி பார்லரில் வேலையில் இருக்கும் நண்பர் ஒருவர் தான் காதுகுத்த  வந்திருந்தார். கன்ஷாட்டில் குத்துவது நிமிட வேலை என்றால் அதற்கு முன் தயாரிப்பு வேலைகள் தான் அதிக நேரத்தை எடுத்துக்கொண்டது. ஒரு ஜெல்மாதிரியான கிரீம் எடுத்து முதலில் தடவினார். சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு எங்கு காது குத்தவேண்டும் என்று மார்க் வைக்கப்பட்டது.

மாமன் மடியில் வைத்து குத்துவது தானே முறை.. நந்தா அல்லது நரேஷ் இருவரில் எவர் மடியில் வைத்தாவது காதுகுத்தலாம் என்று எண்ணி இருந்தேன் நான் ஆனாலும், என் துணைவி, அவரது சகோதரனை நினைத்து வருத்தப்படுவாரே என்ற எண்ணத்தில் என் மடியில் வைத்து குத்தலாம் என்றேன்.

ஆனால்.. அவரோ.., மாமன் மடியில் இருத்திதான் காதுகுத்தனும், நந்தாவை உட்காரச்சொல்லுங்க என்று சொல்லி விட்டதால்.. தயக்கம் ஏதுமின்றி உடனடியாக நந்தா மடியில் அமர்த்தி, கன்ஷாட் மூலம் நிமிட நேரத்தில் காது குத்தினோம்.

நந்தா கையிலிருந்த கேமிராவை நரேஷ் வாங்கிக்கொண்டு படமெடுத்தார். அலறலில்லை, கதறலில்லை.. சின்னதாய் ஒரு அழுகை. அவ்வளவு தான் மிக எளிமையாக ஒரு நிகழ்வு நடந்து முடிந்தது.

மனதுக்கும் இனிமையாக, நிறைவாக நல்லிதயங்களின் வாழ்த்துக்களுடன் என் மகனின் முதல் கல்யாணம் நிறைவடைந்தது.  (காதுகுத்தையும் கல்யாணம்னுதான் சொல்லணுமாமில்ல? ;)  )

—

தொடபுடைய ஒரு சுட்டி:- ஒரு காதணிவிழா படங்களை பார்க்க.. இளவஞ்சியின் பதிவுக்கு போகவும்.. 🙂